Το πλέξιμο δεν είναι μόνο για τις γιαγιάδες/ Knitting isn’t right only for grannys

Eίναι η δεύτερη φορά που αποφασίζα να μάθω πλέξιμο. η πρώτη, πριν λίγα χρόνια, δεν πήγε και πολύ καλά

αφού βαρέθηκα και τα παράτησα. Τώρα όμως οι συνθήκες ήταν ιδανικές. Είχα βρει ανθρώπους που πλέκανε θαύματα,είχα λίγο ελεύθερο χρόνο και επιπλέον η Ξ. αποφάσισε να μάθουμε παρέα.

Οπότε πάλι η διαδικασία να μάθω την βασική πλέξη και να εξασκηθώ ώστε να την συνηθίσω.Όμως αυτή την φορά κόλλησα. Εθίστηκα και πια δεν μπορώ αν δεν πλέξω έστω και λίγο μέσα στην μέρα. Eπιπλέον με την Ξ. ξεκινήσαμε μαθήματα πλεξίματος στην Νέα Γουινέα και χθες μάθαμε να κάνουμε πλεξούδα!

Πριν δυο εβδομάδες τελείωσα το πρώτο μου κασκόλ. Είναι πολύ απλό, μονόχρωμο και έχει και μερικές τρύπες-λάθος πόντοι αλλά δεν με νοιάζει..Είμαι τόσο περήφανη γι’ αυτό.. Τώρα συνεχίζω με ένα κασκόl με άλλη πλέξη για να το κάνω δώρο στην γιαγιά μου.. Το πρώτο μου πλεκτό λοιπόν..

κάπου στην μέση/ half ready

έτοιμο/ ready

Just before Christmas i decided to learn knitting, again. I’d learned a few years ago but soon i got bored and i abandoned. But this time the odds were with me. I discovered people who knit excellent, my friend X. would start with me and we discovered a knitting class in Nea Guinea. Yesterday we learned one braid.Hooray!!

So, here we go the same procedures. Learn the basic stitches and practice.. This time i got stuck.I’m addicted and i try to knit every day, even a half hour. Two weeks ago i finished my first scarf. You can see it in the above pictures. It’s plain, one colored, has a few holes as a result of wrong stitches but i’m so proud of it. I’ve already worn it out and i feel great. Now i started a new scarf as a gift to my grandmother. I’ll keep you posted

χχχ